R-Pro › เคสหน้างาน › ตู้เย็นและตู้โชว์
ตาราง PT — สารทำความเย็นที่มี Glide (R-407C / R-410A / R-454B) ความต่างอุณหภูมิจุดน้ำค้าง/จุดเดือดโดยละเอียด
สาเหตุที่เป็นไปได้
จุดน้ำค้าง (Dew Point) vs จุดเดือด (Bubble Point) — ใช้ตัวไหน?
ตรวจสอบ: ตาราง PT แสดงสองอุณหภูมิต่อหนึ่งความดัน ฝั่งต่ำ (ดูด ทางออกอีแวปอเรเตอร์ ระเหยสมบูรณ์): ใช้อุณหภูมิจุดน้ำค้าง (Dew) ฝั่งสูง (ส่ง ทางเข้าคอนเดนเซอร์ เริ่มเป็นของเหลว): ใช้อุณหภูมิจุดเดือด (Bubble) สารทำความเย็นบริสุทธิ์ (R-22, R-134a) ค่า dew และ bubble เท่ากัน
วิธีแก้: ซูเปอร์ฮีต = อุณหภูมิวัดที่ท่อดูด − อุณหภูมิ Dew ที่ความดันเกจฝั่งต่ำ. ซับคูลลิ่ง = อุณหภูมิ Bubble ที่ความดันเกจฝั่งสูง − อุณหภูมิวัดที่ท่อของเหลว. Glide ของ R-407C ≈ 5–7°C, R-454B ≈ 1.5°C, R-410A < 0.1°C (ปฏิบัติเป็นเกือบ azeotrope)
สารทำความเย็น Glide รั่ว — เหตุใดห้ามเติมบางส่วน (Partial Recharge)
ตรวจสอบ: R-407C, R-410A, R-454B เป็นสารผสมแบบ zeotropic เมื่อรั่ว ส่วนที่จุดเดือดต่ำกว่าจะหลุดออกก่อน องค์ประกอบในระบบเปลี่ยน เติมด้วยสัดส่วนเดิมจะยิ่งสะสมความเบี่ยงเบน ความดัน ซูเปอร์ฮีต ซับคูลลิ่งจะคลาดจาก PT chart ทั้งหมด
วิธีแก้: ขั้นตอนเมื่อสารทำความเย็น glide รั่ว: ① หยุดการรั่ว → ② ใช้เครื่องเก็บเก็บคืนทั้งหมด → ③ ทำสุญญากาศถึง ≤500 ไมครอน → ④ เติมใหม่ในเฟสของเหลว (ห้ามเฟสไอ — ไอจะทำให้องค์ประกอบเพี้ยนอีก) รักษาเฟสของเหลวตลอดตั้งแต่เก็บคืนถึงเติม R-410A glide น้อยมาก เติมไอได้แต่นิยมของเหลว
กับดักการวินิจฉัยสาร glide: เกจเก่าหลายรุ่นพิมพ์สเกลแถบสี (น้ำเงิน=ต่ำ แดง=สูง) ตามค่าเฉลี่ย dew/bubble ของ R-22 ใช้ manifold ดิจิทัลหรือเกจเฉพาะ R-407C อ่าน R-407C บนเกจทั่วไปจะคลาด ±2–3°C
ทั้ง 565 เคสใช้งานออฟไลน์ได้ใน R-Pro พร้อมรหัสข้อผิดพลาด 62 ยี่ห้อ และข้อมูล P-T ของสารทำความเย็น 108 ชนิด
เปิด R-Pro →