R-Pro › เคสหน้างาน › ชิ้นส่วน
อุณหภูมิน้ำออกจากคูลลิ่งทาวเวอร์สูงกว่าค่าออกแบบ 3°C ขึ้น — Approach แย่ลง
สาเหตุที่เป็นไปได้
Fill มีตะกรัน·ไบโอฟิล์มเกาะ — พื้นที่แลกเปลี่ยนความร้อนลด
ตรวจสอบ: หยุดพัดลม·ปั๊มแล้วตรวจ Fill ด้วยตา — ตรวจตะกรันสีขาวหรือเมือกเขียว·ฟิล์มเหนียว ตรวจคุณภาพน้ำ (pH·conductivity·TDS), pH เกิน 8.5 หรือ conductivity เกิน 1,500 μS/cm = เงื่อนไขที่กระตุ้นตะกรัน ตรวจ Fill เสีย·บิดเบี้ยวด้วย
วิธีแก้: 1) ปรับปรุงน้ำ: เติมสารป้องกันตะกรัน·biocide, blowdown (รักษา 1,000~1,500 μS/cm ด้วยตัวควบคุม conductivity อัตโนมัติ). 2) ล้าง Fill: ใช้น้ำแรงดัน 10~20 bar ฉีดจากบนลงล่าง, สกปรกอินทรีย์รุนแรง = หมุนเวียน sodium hypochlorite 50~100 ppm 4 ชั่วโมง แล้วระบาย·ล้างน้ำ. 3) Fill เสีย เปลี่ยนใหม่ (PVC film fill อายุ 5~10 ปี)
ลมลัดวงจร (Air Short Circuit) — ความชื้นที่ออกหมุนเวียนกลับเข้าทางเข้า
ตรวจสอบ: วัดอุณหภูมิ wet bulb ของอากาศเข้า·ออก — เข้าสูงกว่าอากาศนอกอาคาร 2°C ขึ้น = หมุนเวียนกลับ การกีดขวางการไหลของอากาศจากอาคาร·สิ่งกีดขวาง, อยู่ใกล้กับคูลลิ่งทาวเวอร์อื่น·พัดลมระบายบนหลังคา, ทิศทางลม ตรวจการที่ทางออกชนกำแพง·สิ่งกีดขวาง
วิธีแก้: เอาสิ่งกีดขวางบริเวณทางออกออก, จัดพัดลมระบายอากาศใกล้เคียงใหม่หรือต่อท่อยาวขึ้น มีกำแพงทำให้ลมหมุนเวียน = ติดผนังกั้นลมเพื่อนำทาง, รุนแรง = ขยายคูลลิ่งทาวเวอร์ระยะห่างขั้นต่ำ D×2 (D=เส้นผ่าศูนย์กลาง) ตั้งหลายตัวบนหลังคา = วางทิศทางทางออกสลับกัน
ลมพัดลมลด — สายพานสลิป·พิตช์ใบเปลี่ยน·เกียร์ลดเสีย
ตรวจสอบ: วัดกระแสมอเตอร์พัดลม (ต่ำกว่าพิกัด 70% = ลมไม่พอ), วัด RPM (ยืนยันใน ±5% ของป้ายชื่อ), ความตึงสายพาน (หย่อน 10~15 มม. ปกติ, มากกว่านั้น = สลิป) วัดพิตช์ใบด้วยมุมวัด (ในมุมออกแบบ ±0.5°), ระดับน้ำมันเกียร์ลด·มีผงโลหะหรือไม่ วัดความเร็วลมเฉลี่ยที่ทางออกด้านบนด้วยเครื่องวัดลม
วิธีแก้: ปรับความตึงสายพานใหม่หรือเปลี่ยน (มีร่องรอยสลิป = เปลี่ยน) ตั้งพิตช์ใบใหม่ (ใช้ระดับน้ำ·มุมวัด, ทุกใบมุมเดียวกัน) เปลี่ยนน้ำมันเกียร์ลด, มีผงโลหะ = ตรวจ·เปลี่ยนแบริ่ง·เกียร์ มอเตอร์ไหม้ = เปลี่ยนมอเตอร์กำลังเดียวกัน
อัตราการไหลน้ำหล่อเย็นมากเกินหรือน้อยเกิน — หลุดค่าออกแบบ
ตรวจสอบ: ตรวจมิเตอร์อัตราการไหล — ภายใน LPS ออกแบบ ±10% มากเกิน = เวลาในการอยู่ไม่พอ ไม่เย็นพอ, น้อยเกิน = ปัญหาฟิลเตอร์·ปั๊ม ตรวจความดันทางออก·กระแสปั๊ม, ส่วนต่างความดันของ Y-strainer พร้อมกัน
วิธีแก้: ปรับภายในค่าออกแบบ ±10% ด้วยวาล์วควบคุม (butterfly·ball), ต้องเปลี่ยนปั๊ม = ควบคุมความเร็วด้วย VFD ปรับบายพาสของเฮดเดอร์จ่าย ลมไม่พอ ทำความสะอาด Y-strainer ก่อน พิจารณาควบคุมอัตราการไหลอัตโนมัติตามภาระ (จาก conductivity·อุณหภูมิ)
ภาระความร้อนเกินขนาดของคูลลิ่งทาวเวอร์ — ขยายระบบแล้วไม่เปลี่ยนทาวเวอร์
ตรวจสอบ: คำนวณภาระความร้อนปัจจุบัน: Q(kW) = อัตราการไหล(L/s) × ΔT(°C) × 4.186 เทียบกับกำลังพิกัดของคูลลิ่งทาวเวอร์ ภาระเกิน 100% = ขนาดไม่พอ ตรวจการเพิ่มอุปกรณ์กระบวนการหลังติดตั้ง
วิธีแก้: ระยะสั้น: ลดอุณหภูมิจ่ายโดยปรับ Set-point·เพิ่ม blowdown ระยะกลาง: ขยายคูลลิ่งทาวเวอร์ขนาน (ขนาด·อัตราการไหลเดียวกับเดิม) ระยะยาว: เปลี่ยนทั้งหมด (ใหญ่ขึ้นหรือไฮบริด) ยืนยันภาระความร้อนออกแบบจากเอกสารคำนวณ·แบบเป็นจุดตั้งต้น
Approach (อุณหภูมิน้ำหล่อเย็นออก − อุณหภูมิ wet bulb อากาศเข้า) ปกติ 3~5°C ในสถานที่วัด wet bulb ที่ทางเข้าด้วยเทอร์โมมิเตอร์พกพาก็ตัดสินทันทีได้ น้ำเย็นแต่ Approach กว้าง = ประสิทธิภาพคูลลิ่งทาวเวอร์ตก — ฤดูร้อนน้ำดูเย็นพอ แต่ Approach กว้าง = ต้องซ่อม
ทั้ง 565 เคสใช้งานออฟไลน์ได้ใน R-Pro พร้อมรหัสข้อผิดพลาด 62 ยี่ห้อ และข้อมูล P-T ของสารทำความเย็น 108 ชนิด
เปิด R-Pro →เคสที่เกี่ยวข้อง
- น้ำยาเหลวรั่วเข้าภายในคอมเพรสเซอร์ (flooded start / liquid slugging)
- มอเตอร์คอมเพรสเซอร์ไหม้ / ลัดวงจรลงดิน
- อุณหภูมิทางออกคอมเพรสเซอร์สูงเกิน (สครอลล์เกิน 107°C·ลูกสูบเกิน 120°C)
- คอมเพรสเซอร์สครอลล์หมุนกลับทาง — ลำดับการต่อสาย 3 เฟสผิด
- ทิปซีลของสครอลล์สึก — ประสิทธิภาพปริมาตรลดลง·กำลังเย็นลด
- วาล์วป๊อปเพ็ตของสครอลล์ปิดไม่สนิท — เสียงไหลย้อนหลังหยุด